Lekcja 09 · Przepraszam, pani Clarke

Cześć! Witaj z powrotem na Elm Row. Nasz Olek ma już swój kąt, wie jak nazwać kolory w kawiarni i poznał rodzinę małej Milly ze zdjęcia.

Ale każdy wynajęty pokój ciągnie za sobą papiery. A papiery oznaczają, że nasz Olek musi dziś wejść do urzędu.

Olek stoi właśnie przed wielkim biurkiem, za którym króluje Ms. Clarke. Nasza lokalna urzędniczka. Jest uprzejma, ale z chłodnym dystansem. To zupełnie inny świat niż głośna kawiarnia Rosie.

Good morning. Do you have an appointment?

Good morning. Do you have an appointment? — Dzień dobry. Czy jest pan umówiony? · gud mor-ning. du ju hew an a-pojnt-ment?

Słyszycie ten ton? To tak zwany rejestr oficjalny. Ms. Clarke wita się i pyta: Good morning. Do you have an appointment?

Good morning. Do you have an appointment? — Dzień dobry. Czy jest pan umówiony? · gud mor-ning. du ju hew an a-pojnt-ment?

Słowo appointment to umówione spotkanie, na przykład u lekarza czy w urzędzie. Wymawiamy to miękko. Powtórz za mną to słowo: appointment.

Good morning. Do you have an appointment? — Dzień dobry. Czy jest pan umówiony? · gud mor-ning. du ju hew an a-pojnt-ment?

A teraz całe, grzeczne pytanie. Pamiętajcie, że w urzędzie mówimy wolniej i wyraźniej. Powiedz na głos: Good morning. Do you have an appointment?

Good morning. Do you have an appointment? — Dzień dobry. Czy jest pan umówiony? · gud mor-ning. du ju hew an a-pojnt-ment?

Yes. I have an appointment.

Krótko i na temat. Olek używa tego, co już zna. Ale to dopiero początek wizyty.

May I take your name, please?

May I take your name, please? — Czy mogę prosić o pana nazwisko? · mej aj tejk jor nejm, pliiz?

Pamiętacie, jak głośny Danny pytał Olka o imię na ulicy? Mówił proste: What's your name? Ale w urzędzie obowiązują inne zasady. Ms. Clarke pyta: May I take your name, please?

May I take your name, please? — Czy mogę prosić o pana nazwisko? · mej aj tejk jor nejm, pliiz?

To wyrażenie May I to najbardziej uprzejmy sposób, by poprosić o coś po angielsku. Brzmi to bardzo elegancko. Spróbuj wejść w rolę brytyjskiego urzędnika. Powtórz: May I take your name, please?

May I take your name, please? — Czy mogę prosić o pana nazwisko? · mej aj tejk jor nejm, pliiz?

Jeszcze raz, trochę spokojniej. Uśmiechnij się w myślach, ale zachowaj powagę. Powiedz: May I take your name, please?

May I take your name, please? — Czy mogę prosić o pana nazwisko? · mej aj tejk jor nejm, pliiz?

Aleksander Kowalski. Olek.

W dokumentach jesteśmy Aleksandrem, ale na ulicy Elm Row jest się po prostu Olkiem. Dobrze to rozegrał.

Just a moment, please.

Just a moment, please. — Chwileczkę proszę. · dżast a mo-ment, pliiz.

Ms. Clarke wklepuje dane w system i rzuca: Just a moment, please. To genialne w swej prostocie zdanie, które musisz znać.

Just a moment, please. — Chwileczkę proszę. · dżast a mo-ment, pliiz.

Oznacza oczywiście chwileczkę proszę. Kupuje ci czas, kiedy czegoś szukasz albo po prostu potrzebujesz sekundy oddechu. Słowo just zaczyna się miękko. Spróbuj ze mną. Powtórz: Just a moment, please.

Just a moment, please. — Chwileczkę proszę. · dżast a mo-ment, pliiz.

Świetnie. Kiedy następnym razem będziesz szukać kluczy w torbie, a ktoś na ciebie czeka, po prostu użyj tego zdania. Powiedz naturalnie: Just a moment, please.

Just a moment, please. — Chwileczkę proszę. · dżast a mo-ment, pliiz.

Zróbmy krótki przystanek, zanim Olek dostanie dokumenty. Zobaczmy, co usłyszeliśmy w tym biurze. Good morning. Do you have an appointment? Good morning. Do you have an appointment? co znaczy czy ma pan umówioną wizytę.

Good morning. Do you have an appointment? — Dzień dobry. Czy jest pan umówiony? · gud mor-ning. du ju hew an a-pojnt-ment?

Następnie niezwykle uprzejme pytanie: May I take your name, please? May I take your name, please? czyli czy mogę prosić o pana nazwisko.

May I take your name, please? — Czy mogę prosić o pana nazwisko? · mej aj tejk jor nejm, pliiz?

Oraz to idealne zdanie na kupienie sobie czasu: Just a moment, please. Just a moment, please. chwileczkę proszę.

Just a moment, please. — Chwileczkę proszę. · dżast a mo-ment, pliiz.

Drukarka w kącie biura zaczyna cicho szumieć. Ms. Clarke wyciąga elegancko wydrukowaną kartkę, kładzie ją na blacie i obraca w stronę Olka.

Could you sign here?

Could you sign here? — Czy mógłby pan tu podpisać? · kud ju sajn hijer?

Mamy to! Finał urzędowej przeprawy. Ms. Clarke prosi: Could you sign here?

Could you sign here? — Czy mógłby pan tu podpisać? · kud ju sajn hijer?

Słowo oznaczające podpis to sign. Choć w środku widzimy inne litery, czytamy to krótko jak polskie sajn. A Could you to kolejna bardzo uprzejma forma prośby. Poćwiczmy. Powtórz: Could you sign here?

Could you sign here? — Czy mógłby pan tu podpisać? · kud ju sajn hijer?

Spróbuj jeszcze raz, wyobrażając sobie, że pracujesz jako listonosz i wręczasz komuś ważną paczkę. Powiedz z uśmiechem: Could you sign here?

Could you sign here? — Czy mógłby pan tu podpisać? · kud ju sajn hijer?

Yes. Just a moment, please.

Brawo Olek! Użył naszego wyrażenia na kupienie czasu, bo musiał znaleźć w kieszeni swoje okulary, by dokładnie przeczytać ten dokument. Bardzo sprytnie.

Thank you. Take care.

Thank you. Take care. — Dziękuję. Proszę na siebie uważać. · fenk ju. tejk ker.

Słyszycie ten ton na koniec? Olek oddał papiery, formalności załatwione. A Ms. Clarke, która przed chwilą była tylko chłodną formą, mówi mu: Thank you. Take care.

Thank you. Take care. — Dziękuję. Proszę na siebie uważać. · fenk ju. tejk ker.

To wyrażenie Take care dosłownie znaczy dbaj o siebie. W brytyjskim świecie to niezwykle ciepłe, powszechne pożegnanie, trochę jak polskie trzymaj się. Jeśli ona użyła tego zwrotu, znaczy to, że lody zaczęły pękać.

Thank you. Take care. — Dziękuję. Proszę na siebie uważać. · fenk ju. tejk ker.

Pożegnajmy się również ładnie. Poczujcie tę życzliwość w głosie. Powtórzcie za mną: Thank you. Take care.

Thank you. Take care. — Dziękuję. Proszę na siebie uważać. · fenk ju. tejk ker.

Jeszcze raz, swobodnie, tak jakbyś mówił do znajomego wychodzącego z kawiarni: Thank you. Take care.

Thank you. Take care. — Dziękuję. Proszę na siebie uważać. · fenk ju. tejk ker.

Thank you, Ms. Clarke. Take care.

Zrobił to! Olek wychodzi z urzędu z podniesioną głową. Pokój nad pralnią jest już w pełni i oficjalnie jego, wszelkie podpisy złożone.

Zauważyliście? Kiedy wiesz, jakich zdań użyć, chłodny urzędowy rejestr przestaje być przeszkodą. Olek staje się częścią Elm Row. Tylko... żeby opłacić ten pokój, będzie potrzebował pracy. Gdzie jej poszuka? Dowiemy się już wkrótce.

Posłuchajcie raz jeszcze naszych ostatnich biurowych zwrotów i zapamiętajcie je dobrze. Could you sign here? Could you sign here? czyli czy mógłby pan tu podpisać.

Could you sign here? — Czy mógłby pan tu podpisać? · kud ju sajn hijer?

Oraz to uprzejme, ciepłe pożegnanie z szacunkiem na sam koniec spotkania: Thank you. Take care. Thank you. Take care. dziękuję, proszę na siebie uważać.

Thank you. Take care. — Dziękuję. Proszę na siebie uważać. · fenk ju. tejk ker.

I tym akcentem kończymy nasze urzędowe starcie! Pamiętajcie, że widzimy się na Elm Row dwa razy w tygodniu - we wtorki i w piątki. Do zobaczenia, trzymajcie się ciepło, take care!