dog
końcówka zostaje dźwięczna — nie "dok"
Pułapka dla Polaków! Końcówka zostaje dźwięczna: 'dog', nigdy 'dok'. Polak odruchowo ubezdźwięcznia końcowe spółgłoski (jak 'Bóg' → 'buk') — tu tego nie rób.
W historii
A basset hound waddles past. Olek smiles. Ładny dog.
Prawie idealnie. Ale w polskim ubezdźwięczniamy końcówki. Piszemy Bóg, a mówimy Buk. Piszemy dog, a mówimy dok. W angielskim tak nie wolno.
Końcówka musi zostać dźwięczna! Musisz wyraźnie poczuć wibrację tego g na końcu. Posłuchaj uważnie i spróbuj: dog.
Poznaj to w historii
Ten zwrot pojawia się w lekcji:
Poziom pre-A1 · Lekcja 2
Dźwięki angielskiego
Podobne zwroty
- the / this — "the/this" — miękkie "d" z językiem przy zębach (dźwięczne th)
- thank you / three — "thank/three" — miękkie "t" przy zębach (bezdźwięczne th)
- very / want — "v" to nasze "w"; angielskie "w" to nasze "ł" — nigdy ich nie mieszaj
- this / is — krótkie angielskie "i" — prawie nasze "y"
- water / car — brytyjskie "r" na końcu znika — nigdy nie turkocz